Սերը նույնքան երիտասարդ է և միամիտ, ինչպես այն ապրած Ռոմեոն և Ջուլիետը
«Տրիստան և Իզոլդա», «Լեյլի և Մեջնուն», «Ֆարխադ և Շիրին» սիրային դրամաները միավորում են մի քանի սյուժետային և կառուցվածքային ստերիոտիպեր...
«Տրիստան և Իզոլդա», «Լեյլի և Մեջնուն», «Ֆարխադ և Շիրին» սիրային դրամաները միավորում են մի քանի սյուժետային և կառուցվածքային ստերիոտիպեր...
Այսօր կյանքն այն աստիճան է նյութականացված, որ ունենալն ավելի բարձր արժեք է, քան իմանալը, հասարակության մեջ արհամարանքի են արժանանում․․․
Այս երկու տղամարդկանց ավելանում է նաև տղամարդ հոգևորականը, ով էլի ակտիվ մասնակցություն ունի Ջուլիետի մարմնի անաղարտության պահպանման...
Ի վերջո սերը հիմա մոդա չէ… Երբեմն հասկանում եմ գեղեցկադեմ այն աղջիկներին, որոնք չեն ամուսնանում եւ «կապվում» իրենցից տարիքով մեծ տղամարդկանց հետ...
Այժմ փորձենք հասկանալ, թե ի՞նչ նպատակ են հետապնդում նման պատմությունները, երբեք չմոռանալով, որ կրոնական բոլոր գրքերի մեջ հենց նմանատիպ պատմություններ են...
Անուշը կամ Ջուլիետը փախչում են իրական սոցիալական աշխարհից իդեալական մի աշխարհ, որ դրախտի է նմանվում: Դրախտը պատանիների հորինածն է...