Կապիտալիստական ռեալիզմ
Դիսցիպլինար հասարակության հերոսն աշխատող-բանտարկյալն էր։ Վերահսկողության հասարակությունում նրան փոխարինում է կախվածություն-ունեցող-պարտապանը։
Դիսցիպլինար հասարակության հերոսն աշխատող-բանտարկյալն էր։ Վերահսկողության հասարակությունում նրան փոխարինում է կախվածություն-ունեցող-պարտապանը։
Չեմ կարծում, որ երբևիցե գործ եմ տվել ինչ-որ մեկի վրա, բայց եթե տվել եմ՝ ինքս ինձ համոզել եմ հավանաբար, որ ինչ-որ ուրիշ բան եմ անում։
Or, as Stalin would have put it, it’s class war. And if it’s class war, perhaps I should just stick to my own class standpoint and continue to oppose snitching in almost all circumstances. But wait...
․․․որն անտեսում է այն ամենը, ինչ հարկավոր է վճարել պարզեցման համար, և մոռանում «ֆոնային աղմուկի» մասին
I am not even saying ‘politics is the unconscious,’ but only ‘the unconscious is politics’
Ցավը, նվաստացումը և զայրույթը անհատական զգացողություններ են և կմնան անհատական, նույնիսկ եթե դրանք կիսում են միլիոնավոր մարդիկ, որոնք․․․
Pain, humiliation, and anger are individual feelings, and they remain individual even if shared by millions who go individually to vote for an Avenger in Chief.
Հիմնել հասարակությունը աշխատանքի վրա նշանակում է նվիրել այն ոչ թե կարգին և կյանքին, այլ անկարգությանն ու մահվան
Հիմնական նպատակը, որը դրել էի իմ առջև, շատ ավելի էմոցիոնալ էր, քան գիտական. ստեղծել այնպիսի թարգմանություն, որ հայ ընթերցողը նույնքան վայելի...