Խավարի միջից․․․
Մեզ թվում է, թե պոեզիան գրում է լույսի մասին։ Բայց էլ ավելի կարևոր է պոետական մտածողության մեջ խավարի սկիզբը։ Հայ պոետներից երևի ամենաշատը խավարը հիշատակում է Վահան Տերյանը։ Ամենահիշվողը այս տողերն են․
Մեզ թվում է, թե պոեզիան գրում է լույսի մասին։ Բայց էլ ավելի կարևոր է պոետական մտածողության մեջ խավարի սկիզբը։ Հայ պոետներից երևի ամենաշատը խավարը հիշատակում է Վահան Տերյանը։ Ամենահիշվողը այս տողերն են․
Կան բաներ, որ ոչ մի բանի նման չեն։ Սերը ուրվականի՞ նման է, վրեժի՞ է նման, ինչպես Համլետում։ Սերը նման է մահվան, մահը նման է սիրուն։
Այժմ փորձենք հասկանալ, թե ի՞նչ նպատակ են հետապնդում նման պատմությունները, երբեք չմոռանալով, որ կրոնական բոլոր գրքերի մեջ հենց նմանատիպ պատմություններ են...