Կապիտալիստական ռեալիզմ
Դիսցիպլինար հասարակության հերոսն աշխատող-բանտարկյալն էր։ Վերահսկողության հասարակությունում նրան փոխարինում է կախվածություն-ունեցող-պարտապանը։
Պիտակ
#բիֆո
Հետ նայելով՝ մտածում եմ, որ «այլևս երբեք»-ը սուտ էր
Սա նշանակում է, որ այսօրվա զոհերն էլ կա՛մ մնալու են զոհ, կա՛մ իրենք են վերածվելու դահիճի։
Ես սա անվանում եմ քաոտիկ պատերազմ՝ բոլորն ընդդեմ բոլորի
Ցավը, նվաստացումը և զայրույթը անհատական զգացողություններ են և կմնան անհատական, նույնիսկ եթե դրանք կիսում են միլիոնավոր մարդիկ, որոնք․․․
I call it chaotic war of all against all
Pain, humiliation, and anger are individual feelings, and they remain individual even if shared by millions who go individually to vote for an Avenger in Chief.
Սաբոտաժ և ինքնակազմակերպում
Ուսանողները երբեք չեն կարողացել իրենց մոբիլիզացիան վերածել մշտական կազմակերպման։
Պատերազմ և (ծերունական) դեմենցիա
Միակ բանը, որ կարող ենք անել՝ պատերազմը լքելն է, վախը հավաքականորեն մտքի փոխակերպելը, ինքներս մեզ անխուսափելիին հանձնելը․․․
War and (Senile) Dementia
The only thing we can do is to desert, to abandon, to collectively transform fear into thought, to resign ourselves to the inevitable. Only in this way can we produce the unpredictable: peace, pleasure, life.