Տարօրինակելով տարօրինակվածը

---------------------- --------------------- ----------------------- ------------------ ------------------- ---------------
---------------------- ----------------------- ------------------- ----------------- ------------ --------------- ------------------ -------------
------------------ ----------------- ---------------- ----------------- --------------- ---------------- --------------- ----------- ----------
--------- -------------- ------------------- ----------------- -------------- ------------- -------------------- --------- -----------
---------- ------------------- ----------------- ---------------- ------------------- ---------- ------------------- ------------- ---------- ----------
------------------ ----------------- ---------------- ----------------- --------------- ---------------- --------------- ----------- ----------
--------- -------------- ------------------- ----------------- -------------- ------------- -------------------- --------- -----------

Կուզենայի՝ ամենուր կյանք լիներ՝ նույնիսկ երբեմն իմ ուսումնասիրածը միայն, բայց միշտ կյանքը լիներ։ Գայանե Խաչատրյան

Վախի մեջ եմ ապրում և ուրախանում, որ ապրում եմ, ինչ-որ բան տեսնում՝ ուրիշի վիշտը, կարեկցում եմ, ձուլվում մեջը, դրա կարիքն ունեմ, և մեծ մտահաղացման մեջ ամենն արտահայտում: Սերգեյ Փարաջանով

Ազատ մարդ, ազատ քաղաքացի, ինքնորոշված, ինքնիշխան կին և մի համակարգ, որը ռեակցիա է տալիս, որը չի պարունակում որևէ ստեղծագործական միտք, ստեղծագործական պրոցեսներ։ Արմինե Առաքելյան

Հունիսի 3, 2016 թվական։ Նախկին ԿԳԲ-ի՝ այժմ Հայաստանի ազգային անվտանգության շենք։ Նալբանդյան-Խանջյան անկյուն։ Երկու կին․ մեկը նստած է աթոռին, մյուսը կանգնած է՝ ձեռքին անձրևանոց։

մանրամասները՝ տեսանյութում