Հայաստանի հիվանդանոցներում գռփոցի է
Կայսրության մայրաքաղաքում ծնված լինելը
Մարզերի հայերը, որոնք կարողացան գոյատևել Ստամբուլում, վերածվեցին արմատազուրկ, բայց ինստիտուցիոնալ ամուր հասարակության նոր էլիտայի
Ազգային ճարտարապետությունը
Ոճավորումն է դիտարկվում որպես կեղծիք, այսինքն ռեալ գործոններից նախապես առաջացած ձևերը որպես խորհրդանշան կիրառելն այլևս տարբեր քաղտնտեսական պայմանների․․․
Մինսկի սինդրոմ աշխարհի վերջի նախաշեմին
Հարգանքի տուրք վերջին տասնամյակների ընթացքում նկարված ու չնկատված «բելառուսական կորած կինոյին»
Մենք ոչ թե ընկճված ենք, այլ գործադուլ ենք անում
Զանգվածային անձնականացում։ Բոլոր պայմանների անհատականացում։ Ցրված շիզոֆրենիա։ Մոլեգնող դեպրեսիա։ Հպման հիստերիկացում։
Հատուկ գործողություն, Խաղաղ մարդիկ
Ռուս զինվորականները ծածկում են ներսում տեղադրված տեսախցիկները։ Որոշները մնում են չնկատված։
Ժամանակի ժապավեն
Եվ «դպրոցն ավարտես, ի՞նչ ես դառնալու» հարցին երեխաները պատասխանելու են՝ «գրոհային», «հրաձիգ», «ռազմական բժիշկ»
Դպրոցներում փող են հավաքում՝ «խայտառակելով» չտվողներին
Տնօրենը, դասղեկը և ծնողկոմիտեն կսովորեցնեն ձեզ «անշնորհակալ չլինել»
Փաշինյանը «գաղափարախոսություն» է մտածել Սահմանադրություն փոխելու համար
«Անցում պետականազուրկ ազգից դեպի պետականակերտ ժողովուրդ» և այլն
Ամենալավ սուպերմարկետները Երևանում են
Փանք համերգ «Մուխա» բարում
Ցեղասպանությունը՝ սիմվոլ, ոչ թե բովանդակություն
Ցեղասպանությունը որպես պատմական փաստ և որպես ակտուալ քաղաքականության տարր
(Նեո)ռեալիզմ՝ դասական և հայկական
Դասական ռեալիզմը կարող է նաև բացատրել, թե ինչու Տեր-Պետրոսյանի «իրատեսությունը» չտպավորեց նույնիսկ նրա վարչակազմին։ Ոչ Միլոսն էր առաջինը, ոչ էլ Ղարաբաղը՝ վերջինը։